Kręgosłup, jak każda konstrukcja pełniąca funkcję podporową, z biegiem czasu nieuchronnie ulega zużyciu. Wysokie obciążenia statyczne i dynamiczne oraz lokalne przeciążenia szczególnie ruchomych górnych segmentów prowadzą do zmniejszenia zdolności regeneracyjnych i stopniowej degeneracji chrząstek i pobliskich struktur mięśniowo-więzadłowych. W wieku 30-35 lat prawie każda osoba, w większym lub mniejszym stopniu, wykazuje oznaki osteochondrozy szyjnej. I chociaż nie da się zatrzymać nieodwracalnego procesu starzenia biologicznego, całkiem możliwe jest jego spowolnienie.
Diagnostyka
Aby obiektywnie ocenić stan i wykryć zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne w odcinku szyjnym kręgosłupa, stosuje się metody obrazowania radiologicznego:
- spondylografia ankietowa (badanie RTG bez kontrastu w projekcji czołowej, bocznej i ukośnej)
- RTG z badaniami funkcjonalnymi
- MSCT (multispiralna tomografia komputerowa)
- MRI
- Badanie spondylograficzne górnego odcinka kręgosłupa jest tradycyjną metodą diagnostyki radiologicznej osteochondrozy szyjnej. Za jego pomocą ocenia się stan trzonów kręgowych, określa się ich kształt, wysokość, stopień deformacji i przemieszczenia względem siebie. Zdjęcia rentgenowskie uwidaczniają osteofity, obszary oczyszczania w obszarach upłynnienia tkanki kostnej.
- Spondylografia z badaniami funkcjonalnymi to badanie mające na celu identyfikację oznak zaburzeń ruchu. Badanie RTG wykonuje się z rejestracją maksymalnego zgięcia i wyprostu odcinka szyjnego kręgosłupa.
- MSCT jest postępową alternatywą dla prześwietlenia rentgenowskiego. Obrazy wielowarstwowe bardziej szczegółowo wizualizują struktury kostne, krążki międzykręgowe, więzadła, kanał kręgowy i rdzeń kręgowy.
- Rezonans magnetyczny pozwala na dodatkową wizualizację warstwy chrzęstnej i innych tkanek miękkich stawów kręgowych. Badanie jest przepisywane w przypadku ciężkich objawów neurologicznych, w celu odróżnienia osteochondrozy szyjnej od ostrej przepukliny międzykręgowej.
Leczenie osteochondrozy szyjnej
Leczenie osteochondrozy kręgosłupa szyjnego ma na celu wyeliminowanie bólu i spowolnienie postępu procesu patologicznego. Odbywa się to w dwóch kierunkach: ograniczaniu wpływu niekorzystnych czynników oraz tłumieniu mechanizmów rozwoju choroby.
Środki terapeutyczne i zapobiegawcze mające na celu zminimalizowanie wpływu czynników sprawczych obejmują:
- racjonalny dobór mebli do pracy
- stosowanie materacy i poduszek ortopedycznych
- korekcja słuchu, wzroku i postawy
- noszenie specjalnych urządzeń mocujących
- ograniczenie czynności zawodowych związanych z długotrwałymi warunkami przymusowymi
- odpowiednią aktywność fizyczną
- prawidłowe odżywianie
Istnieje wiele różnych metod korekcji terapeutycznej, których zadaniem jest spowolnienie rozwoju procesu zwyrodnieniowego.
Masaż w osteochondrozie szyjnej
Procedury masażu mające na celu łagodzenie stanów zapalnych i eliminowanie bólu wchodzą w skład obowiązkowych środków terapeutycznych. Najskuteczniejsze rodzaje masażu okolicy kołnierza:
- klasyczny
- terapeutyczny (manualny)
- akupresura (akupunktura)
- próżnia (puszka)
- sprzęt
Dzięki technikom masażu poprawia się miejscowe krążenie krwi i limfy, przyspiesza się trofizm tkanek, likwiduje napięcie mięśni, łagodzi napięcie szyi, poprawia napięcie mięśniowe i zwiększa elastyczność mięśni.
Kołnierze ortopedyczne
Aby unieruchomić kręgosłup szyjny we właściwej pozycji, stosuje się specjalne urządzenia ortopedyczne (kołnierze Schanza). Zdejmowane konstrukcje o różnej wielkości, kształcie i stopniu sztywności ograniczają zwykłe patologiczne położenie głowy, kontrolują ruchy szyi, zmniejszają nacisk na odcinki kręgosłupa, rozgrzewają i rozluźniają napięte mięśnie oraz zapobiegają dalszemu postępowi choroby.
Kołnierz szyjny dla osteochondrozy jest dostępny w kilku modyfikacjach:
Miękkie szyny wykonane z gumy piankowej medycznej lub inne porowate, hipoalergiczne materiały posiadają wgłębienie na podbródek i dolne powierzchnie szyi oraz elementy ustalające. Służą do korygowania drobnych schorzeń górnego odcinka kręgosłupa, utrzymywania kręgów w anatomicznie prawidłowej pozycji oraz rozluźniania mięśni obręczy barkowej.
Obroże pneumatyczne (nadmuchiwane). zaprojektowany, aby zapobiegać bólowi, zapewniać płynną trakcję i eliminować ucisk tętnicy kręgowej.
Bandaże półsztywnewyposażone w metalowe wstawki, niezawodnie stabilizują odcinki międzykręgowe. W znaczący sposób ograniczają zakres ruchów i przyczyniają się do poszerzenia przestrzeni pomiędzy trzonami kręgów.
Sztywne gorsety wykonane z wytrzymałego tworzywa sztucznego przeznaczony do całkowitego unieruchomienia odcinka szyjnego kręgosłupa w pozycji neutralnej. Przepisywany w późniejszych stadiach choroby, któremu towarzyszą zaburzenia kompresyjne.
Kołnierz na osteochondrozę kręgosłupa szyjnego dobiera lekarz, biorąc pod uwagę wiek, cechy anatomiczne i etap procesu zwyrodnieniowego.
Terapia manualna
Zabieg terapii manualnej ma na celu identyfikację i eliminację blokad w segmentach ruchowych. Miejscowy wpływ dozowany na stawy kręgowe pomaga normalizować przepływ krwi i dopływ krwi do mózgu, wyeliminować ucisk (szczypanie) i przywrócić normalne funkcjonowanie włókien nerwowych. Specyficzne manipulacje kręgarza pozwalają osiągnąć maksymalny relaks, wyeliminować skurcze mięśni, szyjnopochodne bóle głowy wynikające z uszkodzenia struktur anatomicznych szyi i napięciowe bóle głowy.
Akupunktura
Terapia akupunkturą, polegająca na wszczepianiu igieł akupunkturowych w bioaktywne punkty na szyi i łopatkach, ma na celu przywrócenie zaburzonej równowagi energetycznej. Stymulując szybkie skurcze włókien nerwów czuciowych oraz uwalnianie endorfin i neuroprzekaźników, akupunktura w leczeniu osteochondrozy szyjnej ma silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Dzięki tej technice znika drętwienie rąk, zawroty głowy, szum w uszach, poprawia się przepływ krwi i optymalizuje się mobilność.
Fizjoterapia
Fizjoterapia schorzeń zwyrodnieniowych kręgosłupa ma na celu łagodzenie bólu i stymulację procesów rekonwalescencji. Największy efekt terapeutyczny zapewnia:
- Uralski Okręg Federalny
- leczenie ultradźwiękami
Często zadawane pytania
Jak zapewnić pomoc w przypadku ostrego bólu spowodowanego osteochondrozą lędźwiową?
W przypadku nagłego ostrego bólu konieczne jest unieruchomienie dolnej części pleców. To unieruchomi napięte mięśnie i usunie z nich obciążenie. Następnie, jeśli to możliwe, ułóż pacjenta na plecach z poduszką pod zgiętymi kolanami. Aby złagodzić ból, należy przyjmować lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym (NLPZ). Dodatkowo można zastosować maść lub żel na bazie diklofenaku lub jego analogów lub zastosować zimny kompres (nie dłużej niż 10 minut). Bardzo ważne jest wyeliminowanie obciążenia kręgosłupa i jak najszybsze skonsultowanie się z lekarzem.
Czy można wykonywać ćwiczenia fizyczne przy osteochondrozie lędźwiowej?
Wychowanie fizyczne w przypadku osteochondrozy lędźwiowej jest nie tylko zabronione, ale także zalecane (z wyjątkiem okresów ostrego bólu). Należy jednak uważać, aby nie dopuścić do obciążenia osiowego kręgosłupa i kategorycznie unikać przysiadów, skakania i podnoszenia ciężarów. Zestaw ćwiczeń powinien być dobrany indywidualnie przez specjalistę.